3voor12 Luisterpaal

De laatste albums in de luisterpaal
  1. Tientallen striemende zweepslagen. Cartoonesk haast. Van alle kanten, anderhalve minuut lang. Halverwege Arca’s album komt de pijnlijke laag die altijd al onderdeel is van zijn muziek, tot een uitbarsting. En dat is niet eens het heftigste nummer op de plaat, die wonderbaarlijk genoeg ondanks alle heftigheid nog adembenemend mooi is ook.
  2. Volgende week struint 3voor12 weer alle zaaltjes van Groningen af om hét nieuwe Europese poptalent in actie te zien op Eurosonic. Ga jij dat ook doen? Hierbij alvast tien artiesten waarvan wij veel verwachten, aangevuld met een playlist met veertig ‘potential winners’. Volg het festival vanaf volgende week woensdag op de site en in 3voor12 Radio op 3FM.
  3. Ook de festivalbezoeker wordt zich de laatste jaren steeds bewuster van het feit dat er op de grote festivals zo weinig vrouwelijke artiesten staan. Maar als je nu kijkt op het showcasefestival The Great Escape, lijkt het alsof bands af zijn als er niet minstens één vrouwelijk bandlid op het podium staat. Het moet wel heel raar lopen willen de grote festivals over een paar jaar niet overspoeld worden met vrouwelijke artiesten. Ook 3voor12 toog naar Brighton om de talenten te tippen.
  4. Wat we al wisten over Stormzy: dat-ie amper twintig jaar was toen ie vanuit het niets een gooi deed naar de kroon van de Britse rap. Dat-ie in staat is iedereen het zwijgen op te leggen met een spervuur aan woorden, dat weten we ook. Maar op zijn langverwachte debuut Gang Signs & Prayer leren hem ook op een heel andere manier kennen.
  5. Na een half jaar single na single uit te brengen, maakt Luwten de verwachtingen nu waar. Ze heeft een prachtige singersongwriter plaat neergezet, met ruimte voor de elektronische geluiden van percussionist Frank Wienk (Binkbeats). Er is een grenzeloze ruimte gecreëerd om je gedachtes op orde te brengen, een plaat om je ogen even voor te sluiten.
  6. Als jouw privéleven door een gesprek met een journalist overhoop was gegooid, zou je dan nog happig zijn om met de pers te praten? Ruban Nielson, de man achter Unknown Mortal Orchestra, stond altijd bekend als een open boek. Die openheid kwam hem duur te staan, dus nu beschermt hij zichzelf voor de buitenwereld. Voor zover hem dat lukt, tenminste.
  7. Eigenlijk werd Relatives in Descent achteraf pas een conceptalbum, en een politieke plaat tegen wil en dank. Protomartyr wilde het niet eens over politiek hebben, maar in deze tijd kom je er eigenlijk niet onderuit. Bijna ongemerkt sijpelde het in de muziek. Toen de liedjes op het vierde album van de Detroitse postpunkband vorm begonnen te krijgen, vielen de deprimerende thema’s ineens op hun plek. Een briljante plaat om doodongelukkig van te worden.
  8. Ariel Pink is hopeloos romantisch. Je zou het op zijn tien vorige albums vol stemmetjes, onnavolgbare humor, freaky synths en overgangen die van de hak op de tak gaan, haast vergeten. Nu op zijn elfde album, legt hij het er net iets dikker bovenop. En dat maakt het alleen maar mooier.